Kaybolan değerlerimiz

Saygıdeğer okuyucular merhaba…

Siz değerli okuyucularımıza zaman zaman Gürün’ümüzün bir takım güzelliklerini anlatmaya çalışıyorum. Bazen de sitem dolu sözler yazmak zorunda kalıyorum.

Gürün Haber Gazetesi yayınlanmaya başladığı günden bu yana siz değerli okurlarımıza her yazımda Gürün’ümüzü yazmaya çalıştım. Elimden geldikçe hiçbir kimseye taraf olmamaya çalıştım. Hiçbir yazımda da her hangi bir kimseyi ne kırdım, ne tenkit ettim ne de incittim kanaatindeyim.

Her zaman Gürün’ü sevdim Gürünlüleri sevdim. Bir takım yanlışlıklar karşısında hep üzüldüm. Bütün iyi şeylerin ve bütün güzelliklerin Gürün ve Gürünlüler için olmasını istedim.

Gürün’ümüzdeki değişiklikleri yeni hizmetleri yapılan çalışmaları hep sizlerle paylaşmaya çalıştım. Bizim çocukluğumuzdaki iş ve işlevlerin şimdi olmaması elbette ki bizleri üzmekte. Ne kadar çok meslekler yok oldu gitti. Belki bugünün şartlarında bunlar artık geçim kaynağı olmaktan çıkmıştır. Elbette ki bunu biliyor ve kabul ediyoruz.

Bugün bir nalbant elbette ki çalışacak iş bulamayacaktır. Bir semerci, culfacı, düvenci, saraç, hallaç aramakla bulunmaz. İşi yapanlar kalmadığı gibi bu işte kullanılan araç-gereçlerde yok oldu. Gürün çarşısında kala kala iki kalaycı kaldı. Hikmet ve Raif ustalar sabahleyin dükkânlarını açıyorlar, her hangi bir iş yapmadan akşam kapatıyorlar. Herhalde bir zaman sonra bu iş kolu da Gürün’de yokolma sırasına girecektir.

Benim asıl üzüldüğüm konu yitirdiğimiz kültürel değerlerimiz. Örf ve adetlerimizi kaybetmemiz.

Sizlere saymakla bitiremeyeceğimiz gelenek ve göreneklerimiz yok oldu. Düğünlerdeki adet ve törenlerin hiçbiri kalmadı.

Bir kız istemede, bir şerbette, bir gün kesmede, hiç kimsenin haberi olmadan oğlan-kız günlerini kendileri kesip kendileri karara bağlıyorlar.

Bir düğün başlaması için konu komşu toplanır, defter tutulur, düğünün başlaması için okuntu dağıtılır… Kız tarafının kardeşine, dayısına, emmisine halet (hediye) verilir, onların gönlü alınırdı. Konu komşu oğlan evine toplanır ikindiden sonra dualar okunarak bayrak kaldırılır, düğüne bundan sonra başlanırdı. Hısım, akrabalar, eş dostlardan bir düğün kâhyası bir çaycı (kahveci) birkaç hizmet eden seçilir ve herkes görevini en güzel bir şekilde yapmaya çalışırlardı.

Noksanlıklar hemen tamamlanır herhangi bir hataya mahal kalmazdı. Büyüklerin sözleri her zaman emir yerine geçerdi. En küçük bir saygısızlık, herhangi bir taşkınlık kesinlikle yapılmazdı. Düğün bitene kadar yabancılara hep en güzel hizmetler yapılırdı. Birlik beraberlik içinde bu hayırlı işin bitmesinde herkes yardımcı olurdu…

(Devam edecek)